Kaan The Barbarian

yakamoz geziniyordu yüzümde, “bugün nasılız?” diye baktım gönlüme.

şöyle bir dolanıyorduk da gönlüm coşmuş olacak.

bu güneş, bu sema, bu sesler , kör kedi, hasta geyik yavrusu, tebessümüyle içimi serinleten saliha ve semâ ve devrânı durmayan arz. “neyleyelim?” dedim gönlüme, “bir lao eksik”; sustu. sonra çırpındı hafifçe.

“şükretmeyi unuttuk” dedi sessizce. üzüldüm iyiden iyiye. Bu arzı bize mescid kılan Rabbime hamdolsun, “elhamdülillah, iyiyiz böyle…”