a mi querido
bir “tema”yı, “karşı”ya aktarmanın pek çok yolu vardır. dil ile başlayan bu paylaşım serüvenini, duvar resimleri izlemiş, sonra yazılı edebiyattan… birlikte ölmeye dek uzanabilir belki?
hasılı, bir temayı karşıya aktarmanın yollarının ötesinde, “karşı”nın seçimi de belirler imgenin yolculuğunu.
(bu arada: herkes sanatçı olabilir mi? bu ayrı bir tartışmanın konusu)
niyetim hiçbiri değil aslında, yalnızca belirli kişinin anlayabileceği bir şeyi paylaşmak amacım: fazlası değil. anlatmak değil, açıklamak değil. her zamanki gibi yani: arifana havale… ama her izleğin kendi payına düşeni alacağı bilinciyle.



Kim ne demiş?