ben sana bu acıyı anlatamam müberra
BEN SANA BU ACIYI ANLATAMAM MÜBERRA
babanın devrimci anılarıyla da yarışamam ben
-ben babanın o dönemlerini de sevmem ya,
gökdelenlerin ihtişamına yenilmiş, ihale yarışlarında
hükümet yanlısı bir amcamız bugün sonuçta-
bugün bir kardeşim vuruldu ak alnından sabahın ilk ışıklarıyla
ben sana bu acıyı anlatamam müberra,
vaktiyle bir türk gölü olan suların ortasında, bir kardeşim
makineli tüfekler karşısında, gözlerinde çakan korku ve hırsla
“onun da ne işi var canım orada?” diyen amcasının sesi kulaklarında
“ben yanmasam sen yanmasan…” dizeleri arasında aklı karışık
ben sana bu acıyı anlatamam müberra
bir kafir bir müslümana vurduğunda “babanın deyimiyle”,
iki oyuncak asker görüyorum ben ekranda.
sen alış veriş merkezlerinde kahraman babanın parasıyla
bana neler alacağını düşünürken, abinin arabasında
kayınbiraderlerimle hız testi yapıyoruz otobanda…
ben sana bu acıyı nasıl anlatırım müberra?
kendime anlatamadığım bu ihanetle sırtımda…
Oysa birilerinin bu acıyı anlatması gerekiyor,
Bu yaşananların anlatılması, konuşulması, unutulmaması gerekiyor.
Ve ne güzel “anlatamamışsınız”