father? yes, son… yazısına yapılan yorumlar http://www.kaanthebarbarian.com/father-yes-son consensus sapientum Thu, 22 Jul 2010 11:46:43 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 admin tarafından http://www.kaanthebarbarian.com/father-yes-son/comment-page-1#comment-91 admin Thu, 28 Jan 2010 22:47:16 +0000 http://www.kaanthebarbarian.com/?p=504#comment-91 bu yaklaşımlar tabii ki çoğaltılabilir. misalen reel planda birebir şöyle diyaloglara çok şahit oldum: -baba? - (okuduğu gazeteden kafasını kaldırmadan) hımm? -baba? -efendim? -baba? -buyur çocuğum -baba? -ne var be, ne VAR BE, <strong>NE VAR?!?!</strong> -yok bişi! :( bu yaklaşımlar tabii ki çoğaltılabilir. misalen reel planda birebir şöyle diyaloglara çok şahit oldum:

-baba?
- (okuduğu gazeteden kafasını kaldırmadan) hımm?
-baba?
-efendim?
-baba?
-buyur çocuğum
-baba?
-ne var be, ne VAR BE, NE VAR?!?!
-yok bişi! :(

]]> warhelm tarafından http://www.kaanthebarbarian.com/father-yes-son/comment-page-1#comment-90 warhelm Thu, 28 Jan 2010 11:09:19 +0000 http://www.kaanthebarbarian.com/?p=504#comment-90 öncelikle iş yerindeki firewall böyle stream ses ve video dosyalarını oynatmadığı için dinleyemedim. umarım alakasız birşey yazmıyorumdur diyerekten devam edeyim. eski kadim öğretilerin çoğunda duygunun anlık bir hissiyattan ibaret olması gerektiğinden bahsedilir. egoyu yok etmenin imkansızlığından dolayı, tabiri caizse terbiye içerisinde olması için duygunun o an yaşanması, hissedilmesi ve akabinde bizi bırakıp gitmesine izin vermeli derler. bu unutmak mı?.. değil sanırım ama duyguların eseratında kalmamakla ilgili, zor ve ince bir çizgi nitekim. ayrıca kapalı havadan mıdır bilmem zaten iç sıkıntılı bir modda olduğumdan konuyu hemen geyiğe çevirirsem, örnektekinin aksine, başka birşeyle uğraştığından sizi dinlemeyip, dinleme rolü yapan babalar vardır ki, gelişen diyaloglar çok müthiştir. kendi yaşadığımdan örnekle: gazete okuyan babaya -baba yazlığa cumartesi mi gidiyor sunuz, pazar mı? -evet öncelikle iş yerindeki firewall böyle stream ses ve video dosyalarını oynatmadığı için dinleyemedim. umarım alakasız birşey yazmıyorumdur diyerekten devam edeyim.

eski kadim öğretilerin çoğunda duygunun anlık bir hissiyattan ibaret olması gerektiğinden bahsedilir. egoyu yok etmenin imkansızlığından dolayı, tabiri caizse terbiye içerisinde olması için duygunun o an yaşanması, hissedilmesi ve akabinde bizi bırakıp gitmesine izin vermeli derler.

bu unutmak mı?.. değil sanırım ama duyguların eseratında kalmamakla ilgili, zor ve ince bir çizgi nitekim.

ayrıca kapalı havadan mıdır bilmem zaten iç sıkıntılı bir modda olduğumdan konuyu hemen geyiğe çevirirsem, örnektekinin aksine, başka birşeyle uğraştığından sizi dinlemeyip, dinleme rolü yapan babalar vardır ki, gelişen diyaloglar çok müthiştir. kendi yaşadığımdan örnekle:

gazete okuyan babaya
-baba yazlığa cumartesi mi gidiyor sunuz, pazar mı?
-evet

]]>