Sic transit gloria mundi

duman oldu...

verba volant, scripta manent.

İnsan/II-III

İnsan /II ey durmadan ey’leyen hayvan: karanlık dehlizlerde gizlice kendini yineleyen sabırsız ve kuru yanı açmazın hırsın ve tutkunun tarihi: insan… ……………………………………………. İnsan /III renkler ve nefes buhurdan rehaveti: ferah değil acı düşleri her soluk alışında öyle bencildir kendi yalanının kölesi her söz tatlı ona; deliğinden çıkarır deliliğini ehlileştirmiş yüzyıllar boyu sabırla sıcak bir yuva [...]

İnsan/I

İnsan /I düşler aleminde kırık bir kalp sessizlik ve karanlığın esaretinde: korkak doğumunu izliyor aydınlığın tutku incinecek bir iz arıyor eğilmiş yerde parmağını görmez üstünde yaranın kalıbından utan ey tatlı can bir beklentinin ardında saklı ihtişam ve sürekli aç ve susayan: ey nefsine yenik insan…